Tło historyczne powstania parafii


Obecny teren parafii Miłosierdzia Bożego w Sosnowcu od najdawniejszych lat należał do parafii mysłowickiej. W wyniku kongresu wiedeńskiego (1814-1815) granica pomiędzy mocarstwami zaborczymi została wytyczona wzdłuż linii rzek Brynicy i Czarnej Przemszy.

W roku 1820 ziemia na, której powstała nasza parafia znalazła się w granicach parafii czeladzkiej. Nowe warunki geopolityczne i duża odległość, dzieląca mieszkańców okolicznych wsi, m.in. Radochy i Ostrej Górki od czeladzkiej świątyni, przyczyniły się do wybudowania w roku 1862 „kościółka kolejowego”, który stał się kościołem filialnym..

W roku 1899 erygowano parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a dwa lata później ukończono budowę ,,nowego kościoła” (obecnie Bazyliki Katedralnej).

Po zakończeniu II wojny światowej ,,nowa władza” skutecznie uniemożliwiała wszelkie inicjatywy budowy obiektów kultu religijnego.

Na planach rozwoju budownictwa sakralnego piętno odcisnęły odbywające się w dniach 20­21 maja 1967 r., przy wyraźnym sprzeciwie władz, uroczystości milenijne. W tajnej notatce z narady wojewódzkiego kierownictwa partyjnego, administracji państwowej oraz aparatu bezpieczeństwa 8 czerwca 1967 roku pisano:

Wnioski Kurii Diecezjalnej w Częstochowie dotyczące budownictwa sakralnego postanowiono w całości załatwić odmownie. Sprawy adaptacji budynku mieszkalnego na kaplicę w Strzemieszycach Małych postanowiono nie rozpatrywać w 1967 r., ze względu na znane stanowisko kurii częstochowskiej w sprawie imprezy kościelnej w Sosnowcu1.

Lata 70. i 80. XX wieku przyniosły gwałtowny rozwój budownictwa i szybki wzrost liczby mieszkańców na tym terenie. Mimo niesprzyjających warunków polityczno-gospodarczych Kuria Diecezjalna w Częstochowie w piśmie z 5 grudnia 1979 roku, kierowanego do Wydziału do Spraw Wyznań Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach wnioskowała w punkcie 12:

Kaplica mszalna dla osiedla „Jagiellońska” w Sosnowcu. Osiedle to rozbudowuje się. Wśród powstających tam obiektów użyteczności publicznej potrzebny jest także jakiś ośrodek religijny, który by zaspokajał potrzeby religijne wiernych2.

Reakcją na przywołane pismo był punkt 11 planu budownictwa sakralnego i kościelnego na rok 1980, sygnowany jako dokument tajny:

Budowa nowej kaplicy na osiedlu „Jagiellońska” w Sosnowcu parafia Wniebowzięcia NMP. Osiedle zamieszkuje 7 tys. mieszkańców, docelowo ich liczba wzrośnie do 9 tys. Odległość od kościoła parafialnego 1 km. Brak zainteresowania mieszkańców. Kuria wnioskuje budowę kaplicy po raz pierwszy. Stanowisko władz miejskich negatywne3.

W celu zobrazowania stosunku ówczesnych władz do inicjatyw w zakresie budownictwa sakralnego i kościelnego należy zacytować fragment tajnego dokumentu z 1980 roku, wydanego przez Wydział do Spraw Wyznań w Katowicach: Główne kierunki działania w zakresie polityki wyznaniowej w województwie katowickim:

W zakresie budownictwa sakralnego i kościelnego.

Mimo znacznej ilości wydanych zezwoleń na budownictwo sakralne i kościelne nadal dochodzi do podejmowania działań w zakresie nielegalnego budownictwa oraz organizowania nacisków kleru i katolików świeckich na władze. W jednym i drugim przypadku prowadzi to do powstania określonych zagrożeń i napięć. Analiza istniejącego w tym zakresie stanu rzeczy wykazała znaczne zróżnicowanie zarówno przedmiotowe, jak i wynikające ze stopnia zaangażowania poszczególnych kurii, księży i katolików.

Istnieje zatem konieczność takiego rozwiązania problemów budownictwa sakralnego i kościelnego, aby uniknąć atmosfery nacisków ze strony katolików świeckich i stwarzania sytuacji przymusowych:

  1. W celu wyeliminowania nielegalnego budownictwa sakralnego opracować w oparciu o analizę zgłaszanych przez kurie zamierzeń budowlanych kilkuletni plan budownictwa sakralnego. Ustalić w nim, ile dana kuria może otrzymać rocznie zezwoleń na budowę i rozbudowę kościołów i kaplic.

2. Wojewoda w rozmowie z ordynariuszami poinformuje ich o przyjętych ustaleniach i zaproponuje określenie kolejności załatwiania wniosków budowlanych, warunkujących wydawanie zezwoleń zaniechaniem nielegalnego budownictwa i wyciszenia nacisków w tych miejscowościach – osiedlach, gdzie podjęto inicjatywy budowy kościołów.

3. W miejscowościach – osiedlach, gdzie organizowane są naciski w sprawie budownictwa sakralnego włączyć do odpowiedniej działalności aktyw samorządowy (zwłaszcza bezpartyjny), który oddziaływałby neutralizująco na środowiska klerykalne.

4. Wykorzystać prasę stowarzyszeń PAX i ChSS oraz diecezjalną dla przekazania rozmiarów realizowanego budownictwa sakralnego i kościelnego.

5. Obiekty sakralne, które zostały stworzone w sposób nielegalny, ale od dłuższego czasu są użytkowane i brak możliwości ich likwidacji, zalegalizować bądź skłonić kurię do ich likwidacji w zamian za zezwolenie na budowę w ich miejsce nowych, po uprzedniej rozmowie z księżmi i biskupem4.

Kuria podjęła kolejną próbę uzyskania pozwolenia na budowę w piśmie z 5 listopada 1980 roku w punkcie 12:

Kaplica mszalna dla osiedla „Jagiellońska” w Sosnowcu. Osiedle się rozrasta. Potrzeba zachodzi pobudowania też jakiegoś ośrodka kultu, by ludzie mogli na miejscu spełniać swe praktyki religijne5.

Odpowiedź znalazła się w punkcie 7 dokumentu, zatytułowanego: Propozycje do planu budownictwa sakralnego i kościelnego na rok 1981 dla diecezji częstochowskiej.

Budowa nowej kaplicy na osiedlu „Jagiellońska” w Sosnowcu. Liczba mieszkańców 7.000; docelowo 9.500. Odległość od kościoła parafialnego Wniebowzięcia NMP 1 km. Kuria wnioskuje budowę od 1980 r. Brak zainteresowania mieszkańców6.

Mimo początkowych niepowodzeń biskup częstochowski Stefan Bareła 20 czerwca 1981 roku skierował dekret na ręce ówczesnego wikariusza parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny ks. Karola Malasiewicza:

Mając na uwadze duchowe dobro mieszkańców miasta Sosnowca, niniejszym – w porozumieniu z ks. prałatem dr. Zdzisławem Wajznerem – zlecam Wielebnemu Księdzu Prefektowi zadanie przygotowania ośrodka duszpastersko-katechetycznego w dzielnicy Sosnowca w zasięgu ulicy Ostrogórskiej.

Księdza Prefekta polecam opiece Matki Bożej Jasnogórskiej i z serca Mu błogosławię7.

W wykazie inwestycji sakralnych i kościelnych do realizacji w latach 1982-1985 w diecezji częstochowskiej dla terenu województwa katowickiego, wydanym 20 kwietnia 1982 roku przez Wydział do Spraw Wyznań Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach znalazł się punkt 9:

Sosnowiec ul. Partyzantów i Ostrogórska. Budowa kościoła8.

W odpowiedzi na pismo z 25 października 1982 roku kuria częstochowska wyjaśniała:

W protokole uzgodnień z dnia 20 kwietnia 1982 r., dotyczącym budownictwa sakralnego i kościelnego w tej części diecezji częstochowskiej, która administracyjnie, należy do województwa katowickiego, w punkcie 9 przewidziano budowę kościoła dla osiedla Partyzantów i dla osiedla Ostrogórska i przewidziano miejsce na ten cel.

Ponieważ parafia św. Franciszka przy ulicy Partyzantów odzyskała swój dom i dość duży plac przy nim, zabrany w swoim czasie przez władze państwowe, przeto postanowiła wybudować na nim kościół dla siebie tylko, w granicach do 600 m², a więc, niepodlegający odgórnym uzgodnieniom.

Na skutek tego kościół przewidywany dla tych dwóch osiedli pozostaje teraz wyłącznie dla osiedla Ostrogórska , a zatem musi być zlokalizowany gdzie indziej niż pierwotnie przewidywano, gdzieś w środku osiedla Ostrogórska, by ludzie z całego osiedla mieli do niego blisko.

Wiedząc to doskonale władze miejskie miasta Sosnowca przystąpiły w porozumieniu z parafią Wniebowzięcia NMP do szukania nowej lokalizacji dla tego kościoła, która by rozwiązywała to zagadnienie dobrze zarówno urbanistycznie, jak i duszpastersko. Kuria diecezjalna w Częstochowie niniejszym uprzejmie prosi Urząd Wojewódzki o łaskawe przyłączenie się do tych prac i dopomożenie do ich pozytywnego, dobrego zakończenia, korzystnego dla wszystkich.

Kuria diecezjalna ma nadzieję, że Urząd Wojewódzki przychyli się do jej prośby, weźmie pod uwagę wymogi duszpasterskie i pomoże do odpowiedniego zlokalizowania tego kościoła. Dawniej przewidziane miejsce jest w wyniku zmienionej sytuacji absolutnie nie do utrzymania9.

Oto jak Czesław Ryszka w swojej książce pt. Matka kościołów ukazuje w bardzo obrazowy sposób początki naszej parafii:

Biskupi dekret nie wspominał wówczas ani o granicach nowej parafii, ani o tytule kościoła, ani o lokalizacji budowy. Ks. Karol Malasiewicz pomyślał, że „nie święci garnki lepią”, chodził więc po terenie swojej przyszłej parafii i szukał miejsca pod kościół, szukał ludzi chętnych do pomocy. Opatrzność nie pozostawiła go bez pomysłów i natchnień. Skoro kościół miał w sąsiedztwie szpital, Dom Pomocy Społecznej, więzienie, w takim miejscu bardziej trzeba było Miłosierdzia Bożego. Ks. Karol Malasiewicz nie myślał wówczas o szczególnym związku Miłosierdzia Bożego z objawieniami siostry Faustyny. Chodziło mu o ten nieodzowny wymiar miłości, która w zetknięciu z cierpieniem, biedą, złem, samotnością staje się właśnie miłosierdziem. Kiedy więc zobaczył tę straszliwą wegetację ludzi żyjących z dala od Boga, zagonionych za groszem, nieszczęśliwych i cierpiących, pomyślał o krzewieniu idei miłosierdzia w parafii, w której zaczynem ewangelizacji stało by się Miłosierdzie10.

Oprac. Adam Gołębiowski

1 Ł. Marek: Precz! – Niech żyje! W 40. rocznicę uroczystości milenijnych w Sosnowcu. Sosnowiec 2007, s. 25.

2 „Postanowiono załatwić odmownie…”. Budownictwo sakralne w diecezji częstochowskiej (1957-1989). Wybór dokumentów. Wstęp, wybór i oprac. A. Sznajder, ks. W.P. Wlaźlak. Katowice-CzęstochowaRzeszów 2008, s. 318.

3 Tamże, s. 331.

4 Tamże, s. 323,324.

5 Tamże, s. 341.

6 Tamże, s. 362.

7 Archiwum ks. Karola Malasiewicza

8 „Postanowiono załatwić odmownie…”. Budownictwo sakralne w diecezji częstochowskiej (1957-1989). Wybór dokumentów. Wstęp, wybór i oprac. A. Sznajder, ks. W.P. Wlaźlak. Katowice-Częstochowa-Rzeszów 2008, s. 375.

9 Tamże, s. 388.

10 C. Ryszka: Matka kościołów. Bytom-Sosnowiec 1999, s. 189,190.

Budowa obiektów sakralnych
« 1 z 5 »
 

Duszpasterze

Wikariusz terenowy parafii WNMP w Sosnowcu:

1981 - 1985              ks. Karol Malasiewicz

Proboszczowie parafii:

1985 - 2014              ks. Karol Malasiewicz
2014 - nadal             ks. Zenon Pikuła

Wikariusze pracujący w parafii:

1984 - 1988              ks. Józef Kos
1987 - 1988              ks. Zdzisław Reterski
1988 - 1991              ks. Jan Duźniak
1988 - 1991              ks. Jacek Kalkowski
1991 - 1993              ks. Mirosław Wilk
1991 - 1993              ks. Zygmunt Matlingiewicz
1992 - 1993              ks. Jarosław Piekarz
1993 - 1993              ks. Stanisław Barczak
1993 - 1998              ks. Antoni Cichor
1993 - 1994              ks. Jan Dyliński
1994 - 1997              ks. Andrzej Ciesielski
1997 - 1998              ks. Stanisław Świeca
1998 - 2004              ks. Zbigniew Śpiechowicz
1998 - 2000              ks. Stanisław Martyka
2000 - 2006              ks. Andrzej Polit
2004 - 2008              ks. Michał Langer
2006 - 2010              ks. Piotr Madeja
2008 - 2009              ks. Mirosław Wilk
2009 - 2013              ks. Dariusz Ludera
2010 - 2015              ks. Paweł Pielka
2013 - 2017              ks. Tomasz Opiłka
2015 - 2016              ks. Przemysław Kocjan
2016 - nadal             ks. Rafała Chajduga
2017 - nadal             ks. Dawid Kuczek

Powołani z naszej parafii:

  1. Agnieszka od Jezusa Maryi i Józefa – Karmelitanka Bosa
  2. Tomasz Jaskuła
 

Zapiski z kroniki

Dzieje naszej parafii przedstawione są w formie wyboru zapisków z Kroniki Parafialnej, którą w latach 1983-2014 prowadził pierwszy proboszcz ks. dr Karol Malasiewicz.

19 czerwca 1983 r. Jan Paweł II poświęca na Jasnej Górze kamień węgielny pod budowę obiektów sakralnych.

05 września 1983 r. Biskup Częstochowski Stefan Bareła powołuje wikariat terenowy na osiedlu Jagiellońska – Ostrogóska i powierza opiekę duszpasterską ks. Karolowi Malasiewiczowi, wikariuszowi par. Wniebowzięcia NMP w Sosnowcu.

9 października 1983 r. Bp. Franciszek  Musiel poświęca plac kościelny wydzielony z terenu przyszpitalnego (Szpital Nr 1, ul. Zegadłowicza) i Krzyż na nim postawiony.

25 grudnia 1983 r. Pierwsza Pasterka przy ołtarzu polowym.

maj 1984 r. Postawienie drewnianego baraku – kaplicy.

Wrzesień 1984 r. Złożenie planów budowy autorstwa mgr inż. Ryszarda Jurkowskiego w Urzędzie Miasta Sosnowca.

31 marca 1985 r. W odpust parafialny Miłosierdzia Bożego (14 kwietnia) zostanie uroczyście poświęcony obraz Jezusa Miłosiernego, który powędruje do wszystkich rodzin katolickich naszej parafii. Niech nawiedzenie Jezusa Miłosiernego w obrazie przyniesie rodzinom naszym błogosławieństwo i pokój, a całą parafię zjednoczy w braterstwie i miłości.

14 kwietnia 1985 r. Uroczystość Miłosierdzia Bożego. Sumę odprawia ks. prałat Zdzisław Wajzner, a Słowo Boże głosi ks. kan. Stanisław Gębka z Częstochowy.

28 maja 1985 r. Bp. Stanisław Nowak ordynariusz częstochowski eryguje parafię Miłosierdzia Bożego, a ks. Karola Malasiewicza mianuje proboszczem tej parafii.

4 listopada 1985 r. Zgodnie z przepisami prawa kościelnego odbywa się kanoniczne objęcie posługi duszpasterskiej przez ks. Karola Malasiewicza wobec dziekana ks. dr Zdzisława Wajznera.

6 kwietnia 1986 r. Odpust Miłosierdzia Bożego. Sumę odprawia ks. dr Brunon Magott, który ufundował dla kaplicy obraz Jezusa Miłosiernego.

26 grudnia 1986 r.  Radujemy się, że Boże Narodzenie możemy uczcić w nowym Domu Bożym, w prawdzie jeszcze nie wykończonym, ale już o wiele stosowniejszym dla kultu religijnego niż poprzedni barak.

16 kwietnia 1987 r.  Niedziela Palmowa. Dziś ks. bp. Ordynariusz Stanisław Nowak udziela młodzieży sakramentu bierzmowania i poświęca Dom Katechetyczny, a w nim kaplicę, salkę katechetyczną i tymczasowe mieszkania dla księży.

10 maja 1987 r. […]Otrzymaliśmy od architekta gotowe plany techniczne nowego kościoła.

24 maja 1987 r. Dzisiejszej nocy nasza kaplica została sprofanowana przez nieznanego sprawcę, który wybił szybę i wrzucił ogień do zakrystii powodując pożar. Na szczęście powiadomieni przez przechodniów mogliśmy ogień ugasić.

Anonim do proboszcza: ,,jak nie przestaniesz budować, to ci ręce połamiemy”.

14 czerwca 1987 r. W imię Boże rozpoczęliśmy budowę kościoła. W pamiętny dzień pobytu Ojca Św. na Jasnej Górze został wykonany wykop pod fundamenty kościoła.

7 czerwca 1988 r. Ks. bp dr Miłosław Kołodziejczyk dokonał wmurowania kamienia węgielnego poświęconego przez Jana Pawła II w budujący się kościół. Mszę św. pośród murów kościoła w ulewnym deszczu.

2 maja 1989 r. Ks. bp Tadeusz Szwagrzyk udziela bierzmowania naszej młodzieży i poświęca figurę Matki Bożej Niepokalanej. […]

17 września 1989 r. […] We wtorek ks. proboszcz wyjeżdża na 10 dni do Rzymu, aby u boku Ojca św. wraz z kolegami kapłanami obchodzić jubileusz 25-lecia swego kapłaństwa.

1 października 1989 r. Ks. proboszcz przywiózł z Rzym błogosławieństwo Ojca św. dla duszpasterzy i wiernych budujących kościół Miłosierdzia Bożego.

3 grudnia 1989 r. Areszt Śledczy zwrócił się do parafii z prośbą zorganizowania zbiórki odzieży dla osób opuszczających go na mocy amnestii.

17 czerwca 1990 r. Ks. Biskup Miłosław Kołodziejczyk odprawia Mszę św. w budującym się kościele i poświęca dzwon św. Karola ufundowany przez Panią Aurelię Paździor.

09 września 1990 r. Po pierwszym tygodniu katechizacji w szkole mamy pozytywne doświadczenia: grono nauczycieli życzliwie przyjęło księży i katechetki. Dzieci i młodzież niemal w 100% przybyła na religię.

28 pazdziernika 1990 r. 30 października ks. Biskup Miłosław Kołodziejczyk będzie przewodniczył uroczystej Mszy św. dziękczynnej za dar Świątyni wzniesionej pracą, modlitwą, ofiarą i cierpieniem duszpasterzy i wiernych, oraz dokona jej poświęcenia.

24 listopada 1991 r. Przyjmijcie błogosławieństwo od Ojca św. z Rzymu przez ks. Proboszcza dla całej parafii – kapłanów i wiernych.

15 marca 1992 r. Gorąco dziękujemy Panu Bogu za otrzymane łaski w uroczystość poświęcenia kościoła, ołtarza, tabernakulum, obrazu Miłosierdzia Bożego i stacji Drogi Krzyżowej. Poświęcenia dokonał Biskup Pomocniczy, Miłosław Kołodziejczyk.

30 maja 1992 r. (…) Przygotowaliśmy w budynku domu katechetycznego pomieszczenie dla biblioteki i czytelni parafialnej. Pierwszy tysiąc książek ofiarował bibliotece ks. Proboszcz.

22 listopada 1992 r. Poświęcenie i otwarcie biblioteki i czytelni parafialnej.

18 kwietnia 1993 r. Uroczystość Miłosierdzia Bożego. […]W Rzymie Ojciec Święty beatyfikuje m.in. Siostrę Faustynę Kowalską, krzewicielkę kultu Miłosierdzia Bożego. W Uroczystości Beatyfikacyjnej bierze udział delegacja naszej parafii z ks. Proboszczem na czele.

10 kwietnia 1994 r. Biskup Sosnowiecki uroczyście konsekruje kościół i poświęca plebanię. Odsłania tablicę: „Na większą chwałę Miłosiernego Boga, kościół ten zbudowany wg projektu mgr inż. Ryszarda Jurkowskiego przez ofiarnych parafian i proboszcza ks. dr Karola Malasiewicza konsekrował ks. Biskup dr Adam Śmigielski”.

16 października 1994 r. W domu katechetycznym został otwarty punkt charytatywny naszej parafialnej „Caritas”. Otwarty: każda środa 14.00-16.00

25 marca 1998 r. W uroczystość Zwiastowania NMP, obchodzimy dzień modlitw w intencji dzieci nienarodzonych. Podczas rekolekcji powstała w naszej parafii Wspólnota Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

7 marca 1999 r. Za dwa tygodnie - Misje Św. Przygotują nas do Wielkiego Jubileuszu roku 2000 od narodzenia Chrystusa, do spotkania z  Ojcem Świętym i do 15 – lecia istnienia naszej  Parafii.

17 marca 1999 r. Odeszła do Wieczności Matka ks. proboszcza Helena Malasiewicz, która przepracowała dla Parafii 10 lat. Niech Bóg będzie Jej nagrodą. Pochowana w Radomsku obok swego Męża.

11 kwietnia 1999 r. Uroczystość odpustowa. Ks. Bp A. Śmigielski odprawi Mszę Św. dziękczynną za 15 lat istnienia parafii. Chór,, Sempre Cantabile” – koncert pieśni religijnych. Darem parafii na 15 – lecie są nowe witraże w kaplicach bocznych i przy wejściach bocznych do kościoła. […]

30 kwietnia 2000 r. W czasie Mszy Św. odpustowej nasz chór,, Sempre Cantabile” wykona Mszę  Koronacyjną Mozarta. […] W Rzymie Ojciec Święty kanonizuje bł. Faustynę Kowalską. Duchowo łączymy się z Rzymem i Łagiewnikami.

17 grudnia 2000 r. […] Zakończyliśmy budowę ogrodzenia od ul. Jagiellońskiej i Bramy Jubileuszowej. Poświęcenia dokona Bp Sosnowiecki 5 stycznia 2001 r. podczas diecezjalnej uroczystości zakończenia Roku Jubileuszowego. […]

6 stycznia 2001 r. Uroczystość Objawienia Pańskiego. O 18.00 ks. Biskup odprawia Msze Św. dla farmaceutów Okręgu Katowickiego i poświęca obraz  patronów farmaceutów św. Kosmy i Damiana przywieziony z Rymu i pobłogosławiony przez Papieża.

1 września 2002 r. Za miesiąc, w dzień św. Faustyny, pielgrzymujemy do Łagiewnik, aby sprowadzić do parafii Relikwie Świętej. Ks. Biskup powierzy Miłosierdziu Bożemu parafię i diecezję oraz poświęci Stacje Drogi Krzyżowej wokół świątyni.

6 pazdziernika 2002 r. […] Biskup Sosnowiecki nadał naszej świątyni tytuł diecezjalnego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. To zobowiązuje.

23 maja 2004 r. Jubileusz 20 – lecia istnienia parafii. Przewodniczy ks. kanclerz dr Czesław Tomczyk. Dziękujemy Bogu za świątynię – sanktuarium Miłosierdzia Bożego, którą wspólnie wybudowaliśmy, za Słowo Boże i Eucharystię, za życie Boże po przez sakramenty chrztu, bierzmowania, małżeństwa, za pokój serca przez sakrament pokuty, za siłę ducha i mądrość Bożą w modlitwie wobec Najświętszego Sakramentu i ikony Matki Bożej, za nasze rodziny silne wiarą i miłością, za dzieci i młodzież, która oparła się złu i zawierzyła Bogu, za ludzi wielkiego serca zaangażowanych w budowę świątyni i wielorakie problemy parafialnej wspólnoty. Dla zmarłych wypraszamy nagrody wiele.

5 maja 2005 r. W sobotę przed świętem Miłosierdzia Bożego (2.IV.05) zmarł Jan Paweł II, w 27 roku pontyfikatu. W pogrzebie Papieża wziął udział proboszcz parafii. ,,Subito Santo”

18 maja 2005 r. 85 rocznica urodzin Jana Pawła II. Modlimy się o rychłą beatyfikację Sługi Bożego. Na placu kościelnym odsłonięcie i poświęcenie popiersia Papieża.

15 czerwca 2008 r. Na wniosek Biskupa Sosnowieckiego Stolica Apostolska odznaczyła ks. proboszcza, dziekana i prepozyta Kapituły Katedralnej, godnością prałata – kapelana Jego Świętobliwości.

29 marca – 3 kwietnia 2009 r. Misje parafialne przed jubileuszem 25 – lecia naszej parafii. Prowadzi ks. prałat Stefan Wyporski.

5 kwietnia 2009 r. […] Na jubileusz naszej parafii otrzymaliśmy od p. Henryki Kostrzewy piękny dar: elektroniczne dzwony – umieszczone na wieży kościoła. Bóg zapłać.

19 kwietnia 2009 r. Uroczystość odpustowa naszej parafii – jubileusz 25 – lecie istnienia parafii. Wraz z proboszczem, budowniczym sanktuarium, ks. prałatem dr Karolem Malasiewiczem dziękujemy Bogu za Jego Miłosierdzie wielkim „ Te deum laudamus”. (…) Ks. Biskup wręczył zasłużonym parafianom dyplomy uznania i wdzięczności m.i. Pani Bożenie Blicharskiej za 25 lat katechizacji. Na zakończenie ks. Biskup poświęcił jubileuszowy postument z figurą Dobrego Pasterza.

06 czerwca 2010 r. Dzień beatyfikacji ks. Jerzego Popiełuszki, w uroczystościach beatyfikacyjnych w Warszawie bierze udział ks. Proboszcz.

24 października 2010 r. Wizytacja kanoniczna parafii. Ks. Biskup dr Grzegorz Kaszak, ordynariusz sosnowiecki udziela Sakramentu Bierzmowania i poświęca ogród różańcowy. (…)

2011 r. Ks. dr Paweł Pielka zaprowadza cotygodniowa Adorację Najświętszego Sakramentu – w czwartki od godz. 18:30-21:00. Są chętni do Adoracji. Mają możliwość skorzystania z sakramentu pokuty.

22 maja 2012 r.  Peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego i relikwii Jana Pawła II.

2013 r.  W Roku Wiary (…) dla ułatwienia korzystania z książek religijnych, część biblioteki parafialnej a także ze zbioru ks. Proboszcza, przenieśliśmy do kościoła . Kilkadziesiąt książek nie powróciło do kościoła.(…)

Styczeń 2014 r. Proboszcz zaprosił ks. Biskupa Kaszaka na uroczystości 30-lecia parafii Bożego Miłosierdzia i 50-lecia święceń kapłańskich – organizatora i budowniczego tejże parafii. Ks. Biskup zaproponował 17 maja b.r., dzień święceń (17 maja 1964 r.). ks. Malasiewicz poprosił ks. Biskupa o przyjęcie rezygnacji z urzędu proboszcz parafii i przeniesienie na emeryturę z dniem 30 czerwca 2014 r.